تو راه بودیم خوش بودیم

تو راه بودیم خوش بودیم کاشکی نمی رسیدیم 
با یــک قُـلُـپ تـمــــوم دنیــــــا رو ســـــر کشیدیم
وقتــــی که ســکه افتاد ما پشــــت ســکه بودیم
تو فـــال قـــــــــــــهوه حتــی آیـــــــنده ای ندیدیم

چـشـــــــم،چشم،دو ابرو،اما دهن نداشتیم
تو جـامدادی هامون رنـــگ چـــمن نداشتیم
آهــو که می کشیدیم هوای یورتمه می کرد
میــونِ خط خطی ها دشت و دمن نداشتیم

هر کی میگه 16 نیست 19،18،17 بیـــست
حوصله ای نمونده،گرگی میـونِ ما نیــــست
آقا پلیــسه بیداره ما خـــــواب خـوش نداریم
دزده داره می چرخه،اما به ما میگه ایـــست

تو بـازی کلاغ پــــر ما ها که پر نداشتیم
یکـــی یکـی پر شدیم اما خبر نداشتیم!
دســت همو گرفتیم زنجیر هم رو بافتیم
دستــــامونو بریدن،ما که خطر نداشتیم

/ 2 نظر / 33 بازدید
سار سار

و این سرنوشت کودکیست که به سر انگشت پا هرگز دستش به شاخه ی هیچ آرزویی نرسیده است..

faye

و ما نمیدانستیم همه انچه نامش خاطرات خوش بود جز مصیبت نبود .