غصه گویی

یک زمانی پایان دادن به قصه ها کار ساده ای بود، شخصیت های قصه را یکی پس از دیگری می کشتی و تمام! شاید این روزها حقوق بشر قصه گوها را مجاب می کند تا شخصیت ها را به زور کلمات زنده نگه دارند ، پرمتئوس های قصه را روزها می کشند و شب ها احیا می کنند. شهرزاد های بی استعدادی که یک شب هم جان سالم به در نمی برند. با استعداد ترین ترین آن ها سطر ها جلو می رود و تو را در یک تعلیق می اندازد و به سه نقطه می سپارد. من یک کارکتر خاکستریم که این سطرها در یک دنیای سیاه سفید رهایم کرده اند.

/ 0 نظر / 8 بازدید